chants:pa-auk:daily_morning_chants

ความแตกต่าง

นี่เป็นการแสดงความแตกต่างระหว่างเพจสองรุ่น

ลิงค์ไปยังการเปรียบเทียบนี้

การแก้ไขก่อนหน้าทั้งสองฝั่ง การแก้ไขก่อนหน้า
การแก้ไขถัดไป
การแก้ไขก่อนหน้า
chants:pa-auk:daily_morning_chants [2026/01/18 04:52] dhammachants:pa-auk:daily_morning_chants [2026/07/20 04:59] (ฉบับปัจจุบัน) dhamma
บรรทัด 6: บรรทัด 6:
 |   | สพฺพา เต ผาสุกา ภคฺคา | คหกูฏํ วิสงฺขตํ | |   | สพฺพา เต ผาสุกา ภคฺคา | คหกูฏํ วิสงฺขตํ |
 |   | วิสงฺขารคตํ จิตฺตํ | ตณฺหานํ ขยมชฺฌคา. | |   | วิสงฺขารคตํ จิตฺตํ | ตณฺหานํ ขยมชฺฌคา. |
-|   [[sutta>เราแสวงหานายช่างผู้ทำเรือน(th.r.397.178.0.3)]]((+ 
 + 
 +[[sutta>เราแสวงหานายช่างผู้ทำเรือน(th.r.397.178.0.3)|จิตของเรา]]((
 เป็นปฐมพุทธพจน์ตาม [[sutta>(th.r.366.91.0.1)]] และเวลาที่พอ.ใหญ่ให้สวด คือ เวลาเดียวกับที่ทรงตรัสคาถานี้ครั้งแรกหลังตรัสรู้ ตาม [[sutta>อเนกชาติสํสารํ(th.r.397.178.0.3)|ขุ.ธ.อ. เรื่องปฐมโพธิกาล.]] และเรื่องที่จะสวดต่อจากนี้ ก็เป็นเรื่องที่ทรงพิจารณาในเช้าที่จะตรัสรู้นั้นด้วย ตาม [[sutta>อเนกชาติสํสารํ(th.r.29.24)|วิ มหาวคฺค.]] เป็นปฐมพุทธพจน์ตาม [[sutta>(th.r.366.91.0.1)]] และเวลาที่พอ.ใหญ่ให้สวด คือ เวลาเดียวกับที่ทรงตรัสคาถานี้ครั้งแรกหลังตรัสรู้ ตาม [[sutta>อเนกชาติสํสารํ(th.r.397.178.0.3)|ขุ.ธ.อ. เรื่องปฐมโพธิกาล.]] และเรื่องที่จะสวดต่อจากนี้ ก็เป็นเรื่องที่ทรงพิจารณาในเช้าที่จะตรัสรู้นั้นด้วย ตาม [[sutta>อเนกชาติสํสารํ(th.r.29.24)|วิ มหาวคฺค.]]
-)) เมื่อไม่ประสบ จึงได้ท่องเที่ยว || +)) ได้แล่นท่องเที่ยวไปในสงสารนับชาติไม่ถ้ว
-|   ไปสู่สงสาร มีชาติเป็นก ควกิดบ่อยๆ เป็นทุกข์ || + 
-|   | แน่ะนายช่าง้ทำเรือน เราพบท่านแล้ว, ท่จะทำเรือน || +พรราหาไม่พนายชางผู้ปลูกเรืน คือ ตัณหาผู้สร้างภพ, จึงต้องเป็นทุกข์ เพราะเกิดใหม่ตลอดมา, 
-|   | อีกไม่ได้, ซี่โครงทุกซี่ ของท่เราหักเสียแล้ว || + 
-|   ยอดเรือน เราก็ร้อถอนเสียแล้ว, จิตของเราถึงธรรมเครืรื้อถอน || +ดูกร ! นายช่างปลเรือน, จิตของเราหาเจ้าพบเสียแล้ว, เจ้าจะปลูกเรือนไม่ได้กตอไป, 
-|   | (ไม่ทำังขาคืออัตภพใหม่)แล้ว, เพราะเราบรรลุธรรที่สิ้นตัณหาแล้ว||+ 
 +โครงเรือนั้งหมดของเจ้าเราหักเสียแล้วยอดเรือนเราก็ไม่จัดการสร้างต่อแล้ว, 
 + 
 +จิตของเราถึงแล้วซึ่งสภาพที่ไม่สรแล้ว,  เพราะมันได้ถึงแล้วซึงความสิ้นไปแห่งตัณหา คือ พระนิพพาน.
 + 
  
 | ก. อิติ อิมสฺมึ สติ อิทํ โหติ | | ก. อิติ อิมสฺมึ สติ อิทํ โหติ |
บรรทัด 193: บรรทัด 200:
 สูริโยว โอภาสยมนฺตลิกฺขํ สูริโยว โอภาสยมนฺตลิกฺขํ
  
-(3) เมื่อใดธรรมทั้งหลาย (สิ่ง) ทั้งหลายปรากฏแก่พราหมณ์ผู้เพียรพินิจอยู่ เมื่อนั้นเขาย่อมขจัดมารและเสนามารดำรงอยู่ ดุจพระอาทิตย์อุทัยขจัดความมืด ยังท้องฟ้าให้สว่างไสวฉะนั้น +(3) เมื่อใดธรรมทั้งหลาย (สิ่ง) ทั้งหลายปรากฏแก่พราหมณ์ผู้เพียรพินิจอยู่ เมื่อนั้นเขาย่อมขจัดมารและเสนามารดำรงอยู่ ดุจพระอาทิตย์อุทัยขจัดความมืด ยังท้องฟ้าให้สว่างไสวฉะนั้น   - เหตุปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นเหตุ 
- +อารมฺมณปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นอารมณ์ 
-  - เหตุปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นเหตุ +อธิปติปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นอธิบดี 
-  อารมฺมณปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นอารมณ์ +อนนฺตรปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความติดต่อกันไม่มีระหว่างคั่น 
-  อธิปติปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นอธิบดี +สมนนฺตรปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความติดต่อกันไม่มีระหว่างคั่นด้วยดี 
-  อนนฺตรปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความติดต่อกันไม่มีระหว่างคั่น +สหชาตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเกิดพร้อมกัน 
-  สมนนฺตรปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความติดต่อกันไม่มีระหว่างคั่นด้วยดี +อญฺญมญฺญปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นปัจจัยแก่กันและกัน 
-  สหชาตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเกิดพร้อมกัน +นิสฺสยปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นที่อาศัย 
-  อญฺญมญฺญปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นปัจจัยแก่กันและกัน +อุปนิสฺสยปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นที่อาศัยที่มีกำลัง 
-  นิสฺสยปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นที่อาศัย +ปุเรชาตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเกิดก่อน 
-  อุปนิสฺสยปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นที่อาศัยที่มีกำลัง +ปจฺฉาชาตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเกิดทีหลัง 
-  ปุเรชาตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเกิดก่อน +อาเสวนปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเสพบ่อยๆ 
-  ปจฺฉาชาตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเกิดทีหลัง +กมฺมปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นกรรม 
-  อาเสวนปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเสพบ่อยๆ +วิปากปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นวิบาก 
-  กมฺมปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นกรรม +อาหารปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นอาหาร 
-  วิปากปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นวิบาก +อินฺทฺริยปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นอินทรีย์ 
-  อาหารปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นอาหาร +ฌานปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นฌาน 
-  อินฺทฺริยปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นอินทรีย์ +มคฺคปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นมรรค 
-  ฌานปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นฌาน +สมฺปยุตฺตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นการประกอบ 
-  มคฺคปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นมรรค +วิปฺปยุตฺตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นการไม่ประกอบ 
-  สมฺปยุตฺตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นการประกอบ +อตฺถิปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นภาวะที่ยังมีอยู่ 
-  วิปฺปยุตฺตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นการไม่ประกอบ +นตฺถิปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นภาวะที่ไม่มีอยู่ 
-  อตฺถิปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นภาวะที่ยังมีอยู่ +วิคตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความปราศจากไป 
-  นตฺถิปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความเป็นภาวะที่ไม่มีอยู่ +อวิคตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความไม่ปราศจากไป
-  วิคตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความปราศจากไป +
-  อวิคตปจฺจโย สภาวธรรมที่ช่วยอุปการะโดยความไม่ปราศจากไป+
  
 ชยนฺโต   โพธิยา   มูเล ชยนฺโต   โพธิยา   มูเล
บรรทัด 326: บรรทัด 331:
 ขอความสวัสดีทั้งหลายจงมีแก่ท่านเถิด ขอความสวัสดีทั้งหลายจงมีแก่ท่านเถิด
  
-ภวตุ สพฺพมงฺคลํ+ภวตุ สพฺพมงฺคลํ  
  
- ขอมงคลทั้งปวงจงมีแก่ท่านเถิด+ขอมงคลทั้งปวงจงมีแก่ท่านเถิด
  
 รกฺขนฺตุ สพฺพเทวตา รกฺขนฺตุ สพฺพเทวตา